‌پارگی کیسه آب

‌پارگی کیسه آب

پارگی کیسه آب

معمولا پارگی کیسه آب در پایان بارداری و پس از تکامل جنین اتفاق می افتد، اما در مواردی که ریه جنین تکامل نیافته است، با تدابیر کنترلی چون استراحت کامل مادر، مصرف فراوان مایعات و کنترل دقیق فشارخون مادر در مراکز درمانی می توان مانع از به خشکی افتادن جنین و زایمان زودرس شد.
از آنجا که جنین می تواند از هفته ۲۶ تا ۲۸ زنده بماند و قبل از آن معمولا قادر به زنده ماندن نیست، اگر پارگی قبل از هفته ۲۶ باشد، متاسفانه نمی توان جنین را زنده نگه داشت و مادر باید بستری شود و تحت نظر قرار بگیرد، اما در ماه های بالاتر، یعنی حدود ۳۴ تا ۳۶ هفتگی ترجیح داده می شود که جنین داخل رحم بماند.
حتی در مواردی که پارگی اندک است، گاهی حتی دیده شده که استراحت مادر می تواند سبب تشکیل مجدد مایع آمنیوتیک شود، اما مادر طی بارداری باید هر گونه ترشح مایع از خود را به عنوان یک علامت قابل پیگیری تلقی کند.